Vi presentiamo una selezione, in continuo aggiornamento, di proverbi an piemontèis. Nelle nostre continue ricerche abbiamo capito una cosa: i piemontesi hanno un proverbio per tutto. E quando diciamo tutto, non scherziamo!
• Ogni cosa ven a taji, anche ij ungie a plé l’aij
• Na cà sensa fumna a l’è na cà sensa lanterna
• A l’è mej sté an sima a na brigna che suta na pianta ëd pruss
• Gnanca i can a bogian la cua per gnent
• Quand ël Vis a l’ha ël capel o che a fa brut o che a fa bel
• Pitost che gnent a l’è mej pitost
• Per paghé e mori a jé semper temp
• Ël pi brav dei russ a l’ha campà la mare ‘nt ël puss
• Mentre ël grand s’enchina, ël cit fa la fasina
• An mancansa ëd travaj j aso a tròto
• Pan e nus mangé da spus. Nus e pan mangé da can
• Se a fioca en sla feuja l’invern a da nen neuja
• Se ël giov savejse e ël vej podeise
• A l’è nen ël crin ca ven vej, ma ël vej ca ven crin
• Nivola da la montagna, pia la sapa e va an campagna. Nivola dal Munfrà, pia la sapa e torna a cà
• Fioca a ris ne viene un pais
• Nivole vers Turin pia l’asu e butlu endrint, nivole vers Ast pia l’asu e butje ël bast
• Nosgnor a paga tard, ma a paga largh
• A son mach le montagne che a s’ancontro nen
• La lenga a l’ha nen d’os, ma a fa ëd mal gros
• Se a l’è nen supa a l’è pan bagnà
[CONTINUA…]
piemontays 